Welkom.

Een bedding betekent de ‘wanden’ van de rivier. Elk persoon is van nature een ‘stromende rivier’ van leven en liefde. Ervaringen van rouw en verlies (en dat kan heel breed zijn) blokkeren tijdelijk onze ‘stroom’. Soms acuut, soms zit het al jaren onder je vel (en vraagt het op een later moment om toch nog te bestaan). Het vraagt heel wat tijd, kennis en begrip om jezelf goed te leren kennen en te weten hoe je (emotioneel) zorg kan dragen. Heel dat proces kan je beschouwen als een innerlijk werk dat ik graag het ontdekken van jouw ‘zachte bedding’ noem. Een verlies of (moeizaam) rouwproces kan voor jou die uitnodiging zijn.

Via mijn teksten en website wil ik jou graag steun en inspiratie bieden op deze reis naar binnen. Heel veel heeft te maken met het ontwikkelen van (basis)veiligheid en (zelf)liefde, maar ook met het erkenning leren geven aan (oude) pijn en verdriet, werken met je innerlijk kind (= wat je vroeger heeft gekwetst of hebt gemist) en het uiten van je behoeften en grenzen. Ook het leren luisteren naar je lichaam en haar signalen is een onlosmakelijk deel hiervan. Want emoties leven in je lichaam. Niet in je hoofd.

In mijn blogs en gedichten schrijf ik over deze thema’s. Daarnaast bied ik in beperkte mate individuele (schrijf)coaching aan en kan je mij contacteren om te komen voorlezen uit mijn dichtbundel ‘Op het bankje van verdriet‘. Ik wens je toe dat je stap voor stap jouw eigen ‘zachte bedding’ mag leren kennen en stevige ‘wanden’ voor jouw ‘rivier’ mag creëren. Zodat zij/jij opnieuw vrij(er) en krachtiger kan stromen. Het leven tegemoet.


De kracht van verdriet
plots breken dammen open
licht schijnt op het puin


Mijn missie

Ik droom ervan dat we allemaal onze eigen ‘zachte bedding’ mogen vinden en ontwikkelen. Dat we zorg leren dragen voor onszelf en dat de maatschappij ons ook helpt om hier aandacht aan te schenken.

Ik droom ervan dat innerlijk werk de normaalste zaak van de wereld wordt.

Lees meer over Eve

Mijn gedichten

Dag verdriet
we ontmoeten elkaar
regelmatig
meestal stiekem, want
zo graag
word je niet gezien

we maakten reeds een lange reis
jij en ik

Ga naar gedichten

Nieuwste blogpost

Alleen op reis

1 maart 2023, Aljezur, Portugal. Ik vlei me met mijn zwarte T-shirt tegen een witte muur om de eerste lentewarmte te absorberen. Zo een die nét iets warmer is…

Verder lezen

Ga naar blog

Word je graag sporadisch op de hoogte gehouden van mijn werk? Schrijf je dan hier in op mijn nieuwsbrief:



    Als een warme deken
    dek ik je toe met zachtheid
    zodat je niet meer bang bent
    voor de langste nacht

    in het donker
    schuilen we samen
    tot je tranen dauwdruppels worden
    een nieuwe dag die op ons wacht